Selecteer een pagina

Zaterdagavond was het dan weer zover: de aftrap van het oudejaarscabaret ‘Terug naar Steenwijk’.

Het is ieder jaar weer afwachten wie er nou weer op de hak wordt genomen en van wat ik begreep was het in 2017 op het randje van toelaatbaarheid.
Nu vind ik dat cabaret zich bij uitstek leent om scherp te zijn want als je op een andere manier je ongezouten mening geeft, bijvoorbeeld op de sociale media of live, dan is de kans groot dat half Nederland over je heen valt en in het ergste geval krijg je bedreigingen toegestuurd.

Gelukkig gaat dat in ons mooie Steenwijk iets minder heftig en dus kunnen de heren en dames van het cabaret eens per jaar lekker los.
Eerlijk gezegd had ik verwacht dat de reacties op mijn motie ‘Straatnamen vernoemen naar bijzondere vrouwen’ wel pittiger was geweest.
Het bleef nu bij een aantal voorbeelden van levende vrouwen waarbij hun naam zich prima leende voor een straat.
Ik had bijvoorbeeld ingestoken op een mogelijk ‘Feministisch kwartier’ (met dank aan Gerrit Vinke) of ‘Baas in eigen straat’.


Het Feministisch Kwartier. Zo’n wijk met slagbomen.
Waar een vrouw in tuinbroek (Andre Lampe, columnist, denkt namelijk dat feministen en tuinbroeken onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn) de poorten bewaakt om zo te voorkomen dat ongewenst testosteron de wijk betreedt.
Waar tijdens het jaarlijkse femifeest alle bh’s verbrandt worden op het lokale pleintje.

Nee. Dit jaar was het eindejaarscabaret, op een enkele sketch na, redelijk gematigd.
Wat het overigens niet minder leuk maakte.