Selecteer een pagina

In de tijd dat ik voor de stichting werkte hadden we met de regelmaat van de klok discussies over het te berekenen bedrag voor een traject van de projecten.

Doorgaans door een opmerking van één van de deelnemende gemeenten dat onze trajectprijs te duur was en dat zij wilden weten hoe die prijs was opgebouwd.

 

Ik ben het daar nooit mee eens geweest. Als ik naar de bakker ga en ik van mening ben dat het brood te duur is vraag ik de bakker toch ook niet hoe hij in hemelsnaam aan die prijs komt om vervolgens hém te gaan vertellen dat bepaalde kosten er wel uitgehaald kunnen worden.

 

Nee. Dat klopt niet. Net zo min vind ik dat een gemeente kan bepalen welke prijs je zou moeten berekenen voor een traject. Dat is de wereld op zijn kop. En bovendien was het zo dat het berekende uurloon in de begroting veel en en veel te laag was; een ZZP-er zou er de slappe lach van krijgen.

 

Toch koos de stichting ervoor om de prijs dusdanig te houden zodat de gemeenten voor een dubbeltje op de eerste rang kon blijven zitten. Jammer. Want als je je prijs zo laag houdt kun je je afvragen of je nog wel serieus genomen wordt door andere partijen.

 

Maatschappelijke stichtingen zijn in feite ook ondernemers en zouden hun eigen prijs moeten kunnen bepalen. Niet de afnemer.